|
|
|
|
|
|
| Nedelja:9 | |
U Zemunu je 26. marta 1894. godine umro Ignjat Sopron, najslavniji zemunski knjizar,stampar i izdavac i jedan od najvecih intelektualaca svoga doba.Izmedju ostalog,Sopron se bavio i knjizevnoscu,pisuci istoriske skice o Zemunu beleske o kulturnom zivotu u gradu,rasprave,putopise reportaze i pripovetke,kao i kapitalno delo "Monographie von Semlin und umgebung" izdato 1890. godine,obimno delo pisano sa naucnim pretenzijama. Zanimljivo je da je Sopron,iako uglavnom na prosrpskim pozicijama,sva svoja knjizevna ostvarenja napisao na nemackom jeziku,mada je srpski jezik odlicno i govorio i pisao,o cemu svedoce njegovi mnogobrojni prevodi srpskih autora na nemacki jezik.Po Sopronovoj smrti jedna afera je uzburkala citav Zemun. Kada je,naime,Sopron,po smrti svoje prve zene Pauline,1883. Godine ozenio njenu rodjenu sestru Lujzu,zemunski zupnik Korajac je za taj brak izradio papim blagoslov,ali pod uslovom da se vencanje obavi u rimokatolickoj crkvi.Uprkos tome,Sopron se vencao po evangelistickom obredu jer je Lujza bila cerka evangelistickog pastora Bebera iz Stare Pazove.Zato je,po Sopronovoj smrti,Karajc odbio da je oglasi zvonima i i zvrsi obred sahrane u ime katolicke crkve. Na to je srpsko svestenstvo naredilo da za vreme sprovoda zvone zvona na pravslavnim crkvama,a Srpska pravoslavna zanatlijska prosvetna i pevacka zadruga je u povorci pojala pravoslavne pogrebne pesme,dok je opelo citao Sopronov sogor Svalm,evangelisticki pastor iz Panceva. Masovnim ucescem u sprovodu,zemunski Srbi su se oduzili Sopronu za Sve zasluge koja je ucinio srpskoj knjizi i pisanoj reci. Branko Najhold |
|
|
